صندلی تنها

صندلی تنها

در اتاقی خالی نشسته

مثل من که تنهای تنها

در فضای خالی تنهایی ام

نشسته ام

من و صندلی

یک وجه مشترک داریم

هر دو می دانیم که کسی خواهد آمد

حتی اگر سکوت از پیشمان برود .

دلتنگ تر از تنگ بلورم

هر چند دلتنگ تر از تنگ بلورم

با کوه غمت سنگ تر از سنگ صبورم

اندوه من انبوه تر از دامن الوند

باشکوه تر از کوه دماوند غرورم

یک عمر پریشانی دل بسته به مویی است

تنها سر مویی ز سر موی تو دورم

ای عشق ز شوق تو گذر میکنم از خویش

تو قاف قرار من و من عین عبورم

بگذار به بالای بلند تو ببالم

کز تیره ی نیلوفرم و تشنه ی نورم